14 Ağustos 2012 Salı

İlan: Ütopya'da işveren aranıyor.


Bir gün içerisinde kaç saati bilinçli yaşıyoruz? (ben çok bilinçli uyurum diyen yoktur herhalde)

Bakalım..

Sabah 7.00’da kalktınız. İşe 8.00’da gittiniz. Allah bilir nelerle uğraştınız tüm gün. İşten 18.00’da çıktınız. Eve geldiniz. Erkekseniz yayılıp tv karşısında yemeğinizi beklediniz, yediniz, sonra çay içip göbeğinizi sevip (malum önemli bir parçanız), “eline sağlık hanım, sen de olmasan” demeden saat 22.00’da horul hurul uyudunuz (sözüm %90lık nüfusunuza). Kadınsanız, eve girer girmez çantayı kenara koyup yemeğe giriştiniz. Yediniz, kaldırdınız, bulaşıkla uğraştınız, ortalığı toparladınız, işlerinizi hallettiniz, pc başında kim ne yapıyor, ne ediyor bir kolaçan edip, bir iki moda sayfasına baktınız. İki acıklı ya da göndermeli durumu facebook’a kondurup (sözüm %90’lik nüfusumuza), yarın ne giysem diye dolabın altını üstüne getirip saat 23.00 de kibar kibar yatağınıza yattınız.

Hayattan alınan bu örnekler gösteriyor ki uyanık kaldığımız zamanın %50’sinden fazlasını iş yerinde geçiriyoruz. O zaman iş ortamınız nasıl olmalı? Ev gibi olmalı.. İş arkadaşları nasıl olmalı? Aile gibi olmalı.. Ama tenekeli aile değil, her birinin birbirine vereceği öğütleri olduğu, en kötü anlarda birbirlerine destek olan, küçüklerinin büyüklerini örnek aldığı ve her bireyin kendi kararlarını verip, uygulamaya alabileceği bir yer olmalı. Hata yapanlar "ben yaptım" diye el kaldırıp, diğerleri çözüm önerisi ile gelmeli. Türkiye şartlarında buna İş yeri değil, Ütopya deniyor biliyorum. Alaylı alaylı gözleri döndürmeyelim lütfen. Benim iş yerimde çalışanların bahsettiğim karakteristik özelliklerin azıcığını bile zar zor gösterebilmelerine rağmen aile diyebiliyorum onlara. İkinci ailem.. 

Sevgi çok. Peki ya geri kalanı? İşte bu yüzden bol bol “…”  barındırıyoruz bu aralar.

Zor şey şirket yönetmek, orası kesin.. Peki ya benim şirketim olsaydı? Girişi aynen bu resimdeki gibi, içerisi ali babanın çiftliği gibi olurdu kesin. Tabi öküzler, danalar olması gereken yerlerde yani ahırlarında olurlardı. Yanlış olmasın lütfen. 


Geleceğin Patroniçesi olarak bir pazartesiyi daha atlattığımız için biz çalışanları kutlar, haftanın kalan kısmının hayırlı uğurlu geçmesini diliyorum efendim.. 
(Ps.: hem de bir TRT spikeri edasıyla ;))




2 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şu an içimden neler geçiyor bir bilsen. Bazen insanların tek çalışma amaçlarının ego tatmini olduğundan, zamanında kimsenin iplemediği insanlar olduklarından ve bu yüzden iş hayatında mal mal herşeye bişi biliyormuş gibi davrandıklarından, dışarda zerre bir hayatları olmadığından ve sırf yalnız kalmaktan sırf kendi itici varlıklarıyla başbaşa kalmak istemedikleri için korktuklarından eminim. Çok kızgınıııımmm!! >:(

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...