3 Nisan 2014 Perşembe

MiM ;)



Etrafı dinlemeyi denediniz mi hiç? Karışmadan sadece dinlemeyi.. Rüzgarı, kuşları, insanları hatta.. Bu aralar dinlemedeyim. Yüzümü güneşe dönüp gülümseyerek olanları dinliyorum. Bir şeyler oluyorsa hayatınızda inanın siz izin verdiğiniz için oluyordur. Olmasına izin verdiğiniz şeylerin sizler için iyi ya da kötü olduğunu anlamanız için biraz zaman vermeniz gerekir.. O an sizi korkutan bir şey sonradan size cesaret verebilir.. Sizi üzen şeylerin sonradan sizi mutlu edebileceği gibi.. Sabredip neler olacağını görmek, yeni şeyler yaşamak.. “Yaşamak” demektir..

Uzun zamandır yazmadığım için ilk önce içimdekilerden bahsetmek istedim.. Asıl konumuz çok çok sevdiğim Özlemin sorularını cevaplamak.. Birazcık geç oldu ama o kusura bakmaz biliyorum ;)

1-Bloğun adı neden Uçan Karavan?
Çünkü bana ait bir yer varsa burası orası.. Burda karavanım olabilir, benzinle çalışmaktansa kuşlar gibi uçabilirdi.. Sanırım hayal etmek için kendime bir yer arıyordum. Ama bir şehir bir ev değil.. Öyle sabit kalmamalıydı.. İstediğim zaman beni dünyanın bir ucuna götürmeliydi.. Ne yalan söyleyeyim götürdü de..  

2-Hayat felsefem..
Gülümse ve gülümset! Yaşadığım kötü olaylarda bile gülümseyecek şey bulabilirim (valla  buluyorum J). Tabii ben gülümsüyorsam yalnız olmaz bu iş.. Gülümsetmek de önemli. Sevdiklerinizin gülümsemesini izlemekten daha güzel bir manzara olamaz.
Ayrıca yaşadığım herşeyi değerlendiren vicdanım. Kendimle kaldığımda keşkelere, pişmanlıklara boğulmuyorsam huzurluyumdur. Kimseyi kırmadığım sürece de pişmanlıklar tarafından çok da rahatsız edildiğim söylenemez.  

3-Kendim hakkında 3’u doğru 4 şey;
*Kolumda benlerden oluşan büyük ayı yıldız kümesi var. Sadece kuyruğun son beni biraz daha solda ;)
*Herhangi bir filmi izlemeye, kitabı okumaya başladığımda dünyadan tamamen kopuyorum. Konu aksiyonsa uçup havada takla atmış gibi, daha çok romantikse aşık olmuş gibi hissettiğim de doğrudur.
*Bir çok erkekten daha cesur olduğumu düşünmüşümdür hep.. Belki onun için çoğu erkeğe tahammülüm yok.
*Süpermanın uçtuğuna hiç inanmadım. Belki hızlı koşuyordu ama uçmadığını hep biliyordum.  

4-İlk anım..
Aslında bir kaç tane var ve hangileri daha önce yaşandı hatırlamıyorum.. Bir tanesi, Ankara’dan Düzce’ye giderken yolda abimin kucağında uyuduğum. Arada gözlerimi açtığımda otobandaki ışıkları görürdüm. Sonra kafayı abimin konforluğu kucağından kaldırıp anneme ne kadar kaldı derdim.. Cevap önceleri azı bitti çoğu kaldı olurdu, sonraları çoğu bitti azı kaldı.. 2 saatlik yolda bunu belki 10 kez yaptığımı annemin de hiç bıkmadan cevap verdiğini hatırlıyorum..

Yine aynı yolda abim eklerin o kocamanlarından yerken (çok severdik hala severiz;)) ön süt dişi eklerin üstünde kalmıştı. Nasıl şok olup korktuğumu çok iyi hatırlıyorum. Abim dökülüyordu! ;))
Her mim sonrası, şimdi bir masada şu sorulara kahvemiz eşliğinde cevap veriyor olsaydık be diyorum.. Her mim sonrası.. :)

Bu arada anlatacak şeyler biriktiriyorum, unutmuyorum yani ;)) 

İyi geceler, 

Buket 

10 yorum:

  1. günaydın,
    güzel tarzını okumayı seviyorum,blog adın da çok güze buket.

    YanıtlaSil
  2. Tabiki de kusura bakmam diye cevap veriyorum burda :))
    Bence sen süpermenin uçtuğuna inandın :))
    Anneler ne sabırlı insanlar yaw.. :)
    Heee bu arada hayat felsefen, hayat felsefemdiiir :)

    Öptüm seni...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Peki ya kahvee hiii pekiii ya kahveeeee.. dort gozle bekliyorum vallahiii ;))

      Sil
  3. abinin dişleri pek keyifliymiş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorma o da sut dislerini pek keyifli anar ;)))

      Sil
  4. aman da ne guzel bir fotograf bu boyle )))Blog adin guzellllll.bu arada ben Aylin 1.72-lik Aylin(leylek olan.arkadaslarim uzun oldugum icinn leylek diyorlar.....)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Leylekler çok güzel olurlar ama ;)

      Sil
    2. teshekkurler.senin gibi hem kendi hem de huyu guzel bir arkadas zor bulunur

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...