17 Ocak 2014 Cuma

Kendi Yolumda!

Çok değiştim. İtiraf ediyorum evet.. Son yıllarda belki de hiç tahmin etmeyeceğim kadar değiştim. 

Ülniversitedeki halim geliyor son zamanlarda hep aklıma. Bir kaç arkadaşından asla ayrılmayan, dünyaları bu bir kaç insan sanan biriydim. Hiç ihtiyaç duymadım başkasına. Onlar her zaman yetti. 

İş hayatı başladı. Yalnız yaşadığım şehrimde hemen aile dedim o insanlara. Dostlarım oldular.

Sonra çalıştığım iş yeri, ikinci ailem dediğim insanlar aslında o kadar da ailem olmadıklarını gösterdiler.
Dostlar.. Onlar sadece “dostları” olmamı istediklerini açıkça belirttiler. Onların suçu yoktu, benim beklentim çoktu. 

Ve bir anda, kendimi hiç tanımadığım insanlar arasında buldum. Şu an düşündüğümde gayet saçma gelen bin tane şey yaptım aralarında. İşin garip yanı her hareketimden sonra “biraz düşün, sonra sana o kadar da abartılacak bir şey değilmiş gibi gelecek” diyebilecek kadar tanıdılar beni. Ya da belki sadece iyi niyetlerinden beni sakinleştirmek istediler. Çok asabi, çok aceleci, çok dediğim dediktim. Bakış açınızı değiştirdiğinizde, etrafınızdaki her şey değişiyor aslında. Şimdi iş bir eğlence, arkada buluşması, patron her hareketine katlanmanız gereken bir aile babası değil, sadece insanlığına güvenebileceğiniz bir akıl hocası..

Arada aşk benzeri hisler de geldi.. Geldikleri kadar da hızlıca geçtiler. Ama en güzeli, o hislerin arasından geçerken aslında ne istediğimi tam olarak öğrenmiş oldum. Şimdi yanlış insanların yanından geçerken sadece gülümsüyorum. Olmayacaklarını, kapılmayacağımı çok iyi biliyorum.

Evime bakıyorum. Yıllardır kaldığım evimde bazen durup duruken ilk kez oturuyor gibi hissedip, “sen ne ara bu kadar büyüdün yahu” diyorum kendime.. Evim, arabam, işim, sevdiklerim, düzenim.. Ama en önemlisi “ben” oldum.. Çok üzüldüğüm, kırıldığım, güldüğüm, ağladığım, alay ettiğim, alay edildiğim, gezdiğim gördüğüm o her dakikanın sonunda “ben” oldum.. Ve itiraf etmeliyimki, olduğum insandan, hayatımdan belki de hiç bu kadar memnun olmamıştım.

Nerden mi geliyor bunlar? Tabii ki çok sevdiğim bir insanın bana sürekli dinlettiği şarkıdan.. İkimiz çok uzaklardan eşlik ediyoruz birbirimize.. En çok da bağıra bağıra “kendi yolumla” diyoruz..

Hata yapabiliriz, üzülebiliriz, kaybedebiliriz ama bunların hiç biri bizim hayatımızı yaşamamıza engel olamaz. Dışarda gülümsememizi bekleyen milyonlarca insan, üstünden gelmemiz gereken bir o kadar da zorluk var. İnsanlar gidebilir, siz tökezleyebilirsiniz, hata yapabilir, üzülebilirsiniz. Ama her zaman size özel açılmış o yolu hak ettiği şekilde yaşamalısınız. Kendi yolunuzda, siz herkesden farklı olmalısınız..

Bir de Cuma dansı nedir bilir misiniz? Haftasonunuz iyi geçsin istiyorsanız Cuma'ya bu dansla başlıyorsunuz.. Bir de play'e basıyorsunuz ;)) 




Bırak tutma beni
Kaybetsem de üzülmem asla,
Ne boş kaygıların
Korkma bana hiçbir şey olmaz
Yanlış doğru gibi
Eksik kalan bir kaç satırsa
Ve ben, böyleyim kendi yolumda,

Hayat benim her
Anımı yaşadıkça sevesim var,
Aldırmam hiç yağmurlara
Benim güzel hatalarım var,
Biran bile vazgeçmedim
Kendi yolumdan!

Çok mutlu bir haftasonu olsun.. Huzurlu, eğlenceli ama önemlisi bol bol anı dolu.. 

12 yorum:

  1. Sen ne güzel insansin Buketiiim.. Konuya cok iyi açıklık getirmissin. :) Yanlış insanlarin yanindan geçerken gulumsemeyi ogrendim, ogrendin. Hayat 3-2-1 kayiiit diye basliyor ve bu kayit hic bitmiyor ve biz çok güzel iş cikariyoruz hayat denen şu filmde. Hatalarimizla, uzuntulerimizle cunku hepsi bizim. Kendi yolundan vazgecmeyen kizlariz biiizz :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eveett :) Biz kimiiizz.. Kendiii yolunda yürüyen kızlaaarr.. Ne istiyoruuuzzz.. Bilmiyoruuuzz :) Hhdahjhgjgahash ama iyi ki de böyleyiz :)) Kıh kıh kıh :))

      Sil
    2. Bilince her şey çok mu güzel olacak ki onu da bilmiyoruz.. Böyleyiz, beğenen gelir alır, beğenmeyen kaçar gider arkidiiişşş :DD

      Sil
    3. Atarlıyızz hacııı ;))

      Sil
  2. Yanıtlar
    1. Eski Ali'yi istiyorum :(

      Sil
    2. Bu yorum yazar tarafından silindi.

      Sil
    3. eski ali nasılki =/

      Sil
  3. Yaşadıkça ben oluyoruz kendimizi ayırıyoruz. O yaşanmışlıklara gelişimimiz açısından bize kattıkları olumlu yanları ile bakmalı.
    sen de bunu çok iyi anlatmışsın. ne güzel:)
    sevgiyle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim ;)) Kocaman bir gülümsemeyle ;)

      Sil
  4. En guzeli de farkli yerlerde ayni duygulari yasayan insanlarin oldugunu bilmek sanirim.nekadar icten bir yazi cok begendim.Hayatimizda guzel sureclerin acilmasi dilegiyle.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim.. Aynen bence de en güzeli senin gibi hissedenlerin olduğunu bilmek :))) Çok güzel bir hafta diliyorum sana ;)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...